Slamenietdood!

Slamenietdood! is een weblog over insecten. En over vogels, reptielen, amfibieën, zoogdieren, weekdieren, vissen, planten, mossen, paddenstoelen en … nou ja, eigenlijk over alles wat er groeit, bloeit, kruipt, vliegt, loopt en zwemt in de natuur.

Toen we in 2006 begonnen, ging deze weblog exclusief over insecten. Kleine beestjes, die de meeste mensen maar eng of irritant vinden. Vaak worden ze zonder omhaal doodgemept. En dat is zonde, want insecten zijn vaak wonderlijk mooi en hun levenswijze is erg boeiend. Er zijn er eigenlijk maar weinig die steken of ander voor mensen irritant gedrag vertonen. (Kijk ze maar eens goed in de ogen, deze kleine beestjes - wedden dat je straks de vliegenmepper in de vuilnisbak kiepert?)

Sinds 1 januari 2008 hebben we onze blik verruimd en zetten we allerlei levensvormen in het zonnetje. Nog steeds in de hoop dat je, na kennisgemaakt te hebben met de beestjes en plantjes op deze blog, ze gaat waarderen en zelf ook eens goed gaat rondkijken in je tuin of op je balkon.

In de linkerkolom vind je NatuurLinks naar andere interessante websites en naar akties die wij ondersteunen. Wij wensen je veel plezier toe op het vernieuwde Slamenietdood!

De vele gezichten van Peen

Als hij bloeit is Peen Daucus carota eigenlijk maar een beetje saaie witte schermbloemige waarvan er zoveel gelijkende soorten zijn. Peen is op z'n mooist als hij is uitgebloeid! De bloem neemt dan allerlei vormen aan en is zeer fotogeniek.

Geen uitbundige kleurenpracht, maar schoonheid voor de fijnproever.

Het is een zéér fotogenieke plant.

Laag pitje

Beste lezers,

Wegens diverse omstandigheden schakelt Slamenietdood de komende tijd over op een lagere frequentie. Iedere dag een nieuw item is op dit moment even niet vol te houden. Wel zal er nog regelmatig een nieuw bericht op Slamenietdood verschijnen. Op een moment dat het weer beter uitkomt, schakelen we weer een tandje bij.

Runner up

Het Bont zandoogje Pararge aegeria heeft zich in enkele jaren tijd enorm uitgebreid in ons land. Het is één van die vlinders waarmee het enorm goed gaat, dit overigens in tegenstelling tot heel veel andere soorten. Zo is het bijvoorbeeld nog maar een jaar of zes geleden, dat ik voor het eerst een Bont zandoogje in de Amsterdamse Waterleidingduinen zag, en nu zitten ze overal langs de binnenduinrand.

Ook geïsoleerd liggende bossen hebben ze gekoloniseerd, zoals het Lingebos, vlak bij mijn woonplaats. Overigens zijn deze foto´s gemaakt nabij Doetinchem. Let bij de onderste op het fleurige rupsje dat onder z´n linkervleugel vandaan kruipt. Tot op heden heb ik nog niet kunnen achterhalen om welk rupsje het gaat, dus wie het weet...

Uitgebloeid

De Bleke klaproos Papaver dubium.

Diamantborsteltje

Heel recent is er een overzicht verschenen van Nederlandse namen voor micro-nachtvlinders. Veel van deze diertjes hadden tot nu toe alleen een wetenschappelijke naam. Zo heette het diertje hierboven tot voor kort Acleris cristana, maar kunnen we hem nu gelukkig Diamantborsteltje noemen!

Kardinaalsmuts

Opgelet: de prachtige vruchtjes van de Wilde kardinaalsmuts Euonymus europaeus zijn momenteel te zien (en te fotograferen).

Zuringhaantjes in love

Zwaar verliefde Groen zuringhaantjes Gastrophysa viridula kun je van eind maart tot in oktober tegenkomen. Het is een algemeen kevertje in ons land.

Groen op groen

Terwijl ik afgelopen zomer op een plaats waar ik eerder Boomkikkers had gezien de bramenstruiken af zocht, schrok ik af en toe op door een groot, grasgroen dier. Het was dan geen Boomkikker, maar een Grote groene sabelsprinkhaan Tettigonia viridissima. Ook leuk, natuurlijk, want als je zo'n reuzenspringer zoekt, vind je 'm meestal niet.

Dit is een vrouwtje. Dat kun je zien aan de lange legboor aan haar achterlijf.

Oeverlibel

Zo zie je de Gewone oeverlibel Orthetrum cancellatum vaak: rustend en/of zonnend op een kaal stukje oever langs ondiep water. Maar voorlopig even niet meer: in juni 2010 ben je de eerste.

Koevinkje

Niet alleen meer bijzondere dagvlinders lieten zich dit jaar door mij fotograferen, ook de algemenere kwamen massaal voor de herkansing. Zo ook het Koevinkje Aphantopus hyperantus, hoewel dat op het nippertje was. Met het Koevinkje zit het namelijk zo dat hij plaatselijk - vooral in het oosten - erg algemeen kan zijn, maar in andere delen van het land (zoals waar ik woon) ontbreekt.

Toen we 'm uiteindelijk in de Amsterdamse Waterleidingduinen te pakken kregen, vlogen er al niet echt veel meer. Maar deze wilde wel even meewerken. Is het geen droppie?

Uitgebloeid

Cypreswolfsmelk Spuria capitigena.

Vette rover

Wie zit daar op een koeienvlaai? Het is de grootste roofvlieg van Nederland, de Hoornaarroofvlieg Asilus crabroniformis. Niet zó gek dat -ie op een koeienvlaai zit, want daar leggen deze vliegende giganten hun eitjes in. Erg algemeen zijn ze niet in ons land. Je vindt ze voornamelijk op droge heidevelden en graslanden, vooral als die door runderen worden begraasd.

Paddotijd

Dit is de Gewone krulzoom Paxillus involutus, een algemene paddestoel in ons land, behalve in het noorden. Dat komt mede omdat hij weinig kieskeurig is: hij kan leven bij diverse soorten loof- en naaldbomen en op verschillende grondsoorten.

Bye bye zomervogels

Op een enkele Tjiftjaf of Zwartkop na die blijft overwinteren, hebben de meeste zomervogels het land nu wel verlaten. Dat geldt zeker voor de Fitis Phylloscopus trochilus. Het goede nieuws is dat dit onopvallende vogeltje met zijn lieflijke zang eind maart alweer te horen zal zijn!

Snuituil

Nu we toch in de snuitbeesten zitten, doen we meteen maar de Bruine snuituil Hypena proboscidalis. Waarom deze nachtvlinder zo heet, kun je wel zien: hij heeft een flinke lange snuit. Je kunt de Bruine snuituil ook wel overdag vinden. Vaak zitten ze dan, zoals hier, roerloos bovenop een blad, waar ze overigens amper opvallen. Maar als je goed oplet... wie weet!

Snuitplatvoetje

Hierboven zie je een van de leuke nieuwe soorten zweefvliegen die dit jaar mijn pad kruisten: het Snuitplatvoetje Platycheirus manicatus.

Een van onze kleinste dagvlinders

Het Bruin blauwtje Plebeius agestis is één van Nederlands kleinste dagvlinders. Hij is daarom gemakkelijk over het hoofd te zien, vooral in gebieden waar ook veel Icarusblauwtjes voorkomen. Deze twee soorten vliegen allebei laag boven de grond en vrouwtjes Icarus kunnen ook erg bruin zijn.

Echte Bruin blauwtjes zijn erg klein met geheel bruine bovenvleugels waarop de witte franje min of meer geblokt is en de oranje vlekjes vér naar boven doorlopen. Het belangrijkste kenmerk bevindt zich op de ondervleugel: het Bruin blauwtje mist de zogenaamde 'wortelvlek' op de onderzijde van de voorvleugel die het Icarusblauwtje wel heeft. Dit vlekje bevindt zich dicht tegen het lichaam aan.

Uitgebloeid

Vijfvingerkruid Potentilla reptans

Zwarte heidelibel

De meeste soorten heidelibellen zijn rood van kleur en vaak zijn ze lastig uit elkaar te houden. De Zwarte heidelibel Sympetrum danae is echter een uitzondering, het mannetje althans, want die is zwart gekleurd en daarom gemakkelijk herkenbaar.

Je vindt de Zwarte heidelibel vooral op de zandgronden, bij vennen in heidegebieden bijvoorbeeld. Maar als zwerver kun je ze eigenlijk overal tegenkomen.

Kemphaantjes

Net als veel andere weidevogels worden ze steeds zeldzamer in ons land, de Kemphaantjes Philomachus pugnax. Dat komt onder meer door het steeds droger worden van weidegebieden en het intensieve beheer ervan. In de trektijd komen er nog wel veel door ons land. Hierboven zie je een mannetje met een witte kraag. Het leuke van Kemphaantjes is, dat de mannetjes er allemaal verschillend uitzien, met allemaal verschillend gekleurde halskragen.

De kragen hebben ze overigens alleen in de broedtijd. Dan voeren de mannetjes een waar dansspektakel op voor de vrouwtjes, dat zeer ingewikkeld in elkaar zit en waarbij er mannetjes met allerlei verschillende functies zijn. Jammer dat dit interessante dier bezig is om uit ons land te verdwijnen!

Hij heeft een afschrikwekkende naam, de Harige springspin Sitticus pubescens, maar in feite is het net zo'n droppie als het Huiszebraspinnetje. 't Is net zo'n hummeltje, alleen zie je 'm niet zo vaak. Ik kom hem gemiddeld één keer per jaar tegen in huis of op ons dakterras.

Paddotijd

Paddestoelen hebben niet altijd de traditionele vorm van steel + hoed, of 'elfenbankjestype'. Dit is bijvoorbeeld ook een paddestoel, de Oranje aderzwam Phlebia radiata om precies te zijn. Sommige paddestoelen lijken zelfs meer op schimmels dan op paddestoelen...

Zoekplaatje

Samen eten

Gezellig samen aan de dis: een vlieg uit het geslacht Neomyia en de Kleine vuurvlinder Lycaena phlaeas. Zelfs in oktober zou je 'm bij zonnig en niet te koud weer nog kunnen tegenkomen. Afgelopen zondag waren er nog 13 meldingen van de Kleine vuurvlinder op waarneming.nl.

Wat mot dat, paparazzi?

Dit Kleine vuurvlindertjes werkte afgelopen zomer erg goed mee aan een mooie fotoreportage.

Uitgebloeid

Grote kaardebol Dipsacus fullonum.